Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν.
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὑτοῦ.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τὸ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Καὶ τὰ κάτωθι Τροπάρια·

Ἦχος δ´. ῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ…

Κωνσταντίνου πόλεως τὸν βλαστὸν δεῦτε πάντες* τῶν  ̉Ορ­θοδόξων οἱ χοροὶ καὶ προσπέσωμεν* ἐν κατα­νύξει κράζοντες ἐκ μέσης ψυχῆς* ῥῦσαι, Θεοδόξαστε,*  ̉Ολυμπία θεόφρων* πάντας τοὺς σοι προστρέχο­ντας ἐκ ποικίλων κινδύνων* ταῖς πρὸς Χριστὸν λιταῖς σου, θαυμαστή,* σὺ εἶ τῶν πιστῶν φρουρὸς ὁ ἀκοίμητος.

Δόξα Πατρὶ… Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

 ̉Εν Θέρμαις ἐβίωσας ἀσκητικῶς καὶ σεμνῶς* καὶ ἔλαβες, Πάντιμε, ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Χρι­στοῦ* τὴν χλαίναν τοῦ μάρτυρος˙* ὅθεν σὲ  ̉Ολυ­μπία* μετὰ δέους τιμῶμεν* καὶ θερμῶς ἐξαιτοῦ­μεν* ῥῦσαι, Κόρη, ἱκέτας* ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ βε­λίαρ,* ἵνα σὲ δοξάζωμεν.

Καὶ νῦν…  Θεοτόκιον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτὲ Θεοτόκε,* τὰς δυναστεί­ας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι.* Εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐ­στα­σο πρε­σβεύουσα* τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ το­σού­των κινδύ­νων;* Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἔως νῦν ἐ­λευθέ­ρους;* Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα ἐκ σοῦ˙* σοὺς γὰρ δού­λους σώζεις  ἀεὶ* ἐκ  παντοί­ων  δει­νῶν.

Ὁ Ψαλμὸς Ν´(50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἂν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ· τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

ᾨδὴ α’. ῾Υγρὰν διοδεύσας.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τὰ γόνατα κλίνω δεητικῶς* πρὸς σε,  ̉Ολυμπί­α,* καὶ αἰτοῦμαι σὴν ἀρωγήν,* ἣν τάχος παρά­σχου σῷ ἱκέτῃ* τῶν ̉Ορθοδόξων προστάτις καὶ πρόμαχος.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

̉Ηγάπησας Κτίστην ἀπὸ παιδός* διὸ ἐνεδύθης τὸν χιτώνα τῶν μοναστῶν* καὶ ἔλαβες, δύνα­μιν ἐκ Πλάστου* τοῦ θεραπεύειν ἰώσεις, ἀνάρ­γυρε. 

Δό­ξα Πα­τρὶ…

 ̉Εχθροῖς τε καὶ φίλοις πάντων ἡμῶν* διὰ τῶν λιτῶν σου,* ὁ τῶν πάντων Δημιουργός,* παρέ­χει με­τάνοιαν καὶ πίστιν* καὶ ἡμῖν,  ̉Ολυμπία, τέ­λη ἀνώδυνα. 

Θεοτοκίον.

Παρθένε Θεόνυμφε Μαριάμ,* ἐμεῖς οἱ ἀχρείοι σοι προσπίπτομεν ταπεινῶς* καὶ σοῦ ἐπικα­λού­μεθα πίστει* ταῖς σαῖς πρεσβείαις πρὸς Κτί­στην καὶ Κύριον.

ᾨδὴ γ’. Οὐρανίας ἁψῖδος…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Οἱ ἐν θλίψεσι ὄντες καὶ πειρασμεῖς, ἔνδοξε,* εἰς σὲ καταφεύγουσι πίστει* καὶ χείρας αἴρουσι* καὶ ἐξαιτοῦσι θερμῶς* τὴν προστασίαν σου, μά­ρτυς,* ἣν σύ,  ̉Ολυμπία, παράσχου ἅπασι.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

 ̉Ανυπόκριτον πίστιν τε καὶ ἀταλάντευτον* πα­ρέχει λιταῖς σου ὁ πάντων* Πλάστης καὶ Κύ­ριος* διὸ σοι θαυμαστέ* θερμῶς προσφεύγομεν πάντες,*  ̉Ολυμπία, αἰτοῦντες* τὴν σῇ βοήθειαν.

Δό­ξα Πα­τρὶ…

̒Ικετεύω σέ, μάρτυς,* τὸν ψυχικὸν τάραχον* καὶ τῆς ἀθυμίας τὴν ζάλην* ταχὺ ἐκδίωξον* σὺ γάρ, τὸν Χριστόν,* τὸν Λυτρωτὴν καὶ Σωτήραν,* ἐκ παιδὸς ἠγάπησας* Πανοσιότατε.

Θεοτοκίον.

 ̉Ορθοδόξων ἐδείχθης, καταφυγὴ Δέσποινα,* καὶ τῶν μοναζόντων τὸ κλέος,* Θεομακάριστε,* τῶν ἀσθενούντων ἀεί,* σὺ ἰατρὸς καὶ προστά­της,* καὶ χηρῶν ὑπέρμαχος,* ἀκατανίκητος.

Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, ̉Ολυμπί­α,* ὅ­τι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγο­μεν* ὡς ἔ­χουσα τῷ Θεῷ παῤῥησία. 

 ̉Επίβλεψον* ἐν εὐμενείᾳ,* πανύμνητε Θεοτό­κε,* ἐ­πὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκω­σιν* καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Κάθισμα. Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμὴ.

Σὺ πρέσβυς θερμὸς* καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον* ἐ­δεί­χθης, σεμνή,* καὶ πιστῶν καταφύγιον* ἐ­κτε­νῶς βο­ῶμεν σοί,* ̉Ολυμπία ἔνδοξε, πρόφθα­σον* καὶ ἐκ κιν­δύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,* τοὺς  σοι  πόθῳ  καὶ  πίστει  προσφεύγοντας.

ᾨδὴ δ’. Εἰσακήκοα Κύριε…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τέκνα τάχος σὺ δώρησον* τοῖς ποθοῦσι,  ̉Ολυ­μπία πανάριστε,* καὶ παράσχου ῥώσιν ἅπασι* τοῖς σοι πόθῳ καὶ πίστει προστρέχουσι.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Σὲ προστάτην καὶ στήριγμα* καὶ φρουρὸν ἀκοί­μητον οἱ  ̉Ορθόδοξοι,*  ̉Ολυμπία μάρτυς, ἔχο­ντες* οὐ πτοούμεθα, Θεοκοινώνητε.

Δό­ξα Πα­τρὶ…

Τοὺς νοσοῦντας θεράπευσον,* ̉Ολυμπία ἔνθεε, σοῦ δεόμεθα* καὶ θεραπευτὰς βοήθησον* ποι­εῖν καλὰς διαγνώσεις πάντοτε.

Θεοτοκίον.

 ̉Εκ τροχαίου προστάτευσον* τὸν ἱκέτην, Δέ­σποι­να Θεονύμφευτε,* καὶ τοὺς εἰς Σὲ κατά­φεύγο­ντας* ὑ­γιείαν δίδου, Παναμώμητε. 

ᾨδὴ ε’. Φώτισον ἡμᾶς…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Πάντας τοὺς πιστοὺς* ἐντρυφήσαι καταξίω­σον* ἐν ταῖς Γραφαῖς,  ̉Ολυμπία θαυμαστέ,* καὶ βιώσαι τοῖς Χριστοῦ λόγοις καὶ προστάγμα­σι.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τοὺς πολέμους κατάπαυσον,* ̉Ολυμπία ἔνδοξε, πιστῶν τὸ στήριγμα* καὶ εἰρήνην ταῖς ἱκέταις σου* παράσχου, μάρτυς πανευωδέστατε.

Δό­ξα Πα­τρὶ…

̉Εκ τροχαίου διάσωσον* τοὺς πιστῶς ὑμνοῦντας σε, Καλλιπάρθενε,* καὶ τὸν κλύδωνα κατεύ­να­σον* τῶν παθῶν μου, κόρη Θεοδόξαστε.

Θεοτοκίον.

Παναγία πανάχραντε,* τὴν ῾Ελλάδαν σκέπε καὶ διαφύλαττε* ἐξ ἐχθρῶν ποικίλων, ἔνθεε,* οἱ πι­στοὶ ἀπαύστως* σοῦ δεόμεθα.

ᾨδὴ στ’. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

 ̉Εκ βλάβης τῶν φρενῶν διαφύλαττε,*  ̉Ολυ­μπία, τοὺς ἱκέτας σου τάχος* καὶ ἐκ ποικίλων παγί­δων ἀ­παύστως* ἃς ὁ ἐχθρὸς ἐξυφαίνει διά­σω­σον* δεόμε­θα γονυκλινῶς,* φωτο­φόρε, ἡ­μεῖς οἱ ἀνάξιοι.  

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τὰ τέκνα τῶν ̉Ορθοδόξων φύλαττε* ἐκ τοῦ λοι­μοῦ τῆς ἁμαρτίας, θεόφρων,* καὶ ταῖς λιταῖς σου, μάκαρ ̉Ολυμπία,* εἰς τὰς νομὰς τοῦ Κυρίου ὁδήγη­σον* δε­όμεθά σου ταπεινῶς* οἱ ἀχρείοι ἱ­κέτες σου, εὔσημε. 

Δό­ξα Πα­τρὶ…

Νεότης σὺ καταφεύγει, ἔνδοξε,* καὶ θερμῶς σὲ ἱ­κετεύει ἀπαύστως* ῥῦσαι, ̉Ολυμπία μάρτυς, ταχέως* ἐκ τῶν ποικίλων παγίδων ἱκέτας σου* καὶ Κύ­ριον τῶν οὐρανῶν* καὶ τῆς γῆς καταπρά­ϋνον δέομαι.

Θεοτοκίον.

Πανάχραντε,  ̉Ορθοδόξους φύλαττε* καὶ διά­σωζε ἐκ πάσης κακίας* καὶ ἐν τῇ πίστει ἡμῶν ἀλ­λοδόξους* τάχος ὁδήγησον πάντες δεόμεθα* τοὺς δὲ Ποιμένας ἀκραιφνεῖς* ὁδηγοὺς ἱκετῶν Σου ἀνάδει­ξον. 

Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, ̉Ολυμπί­α,* ὅ­τι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγο­μεν* ὡς ἔ­χουσα τῷ Θεῷ παῤῥησία. 

῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύ­τως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώ­πησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παρρησίαν.

Δέησις καὶ τὸ Κοντάκιον.  Ἦχος β´. Προστασία.

Σὺ προστάτις τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντος* καὶ μεσίτις πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετος·* μὴ πα­ρίδῃς* ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνὰς,* ἀλλὰ σπεῦ­σον σύ, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοήθειαν ἡ­μῶν τῶν πι­στῶς δεομένων σου·* Τάχυνον εἰς πρεσβείαν* καὶ ῥῦ­σε ἐκ τῶν κινδύνων,* τοὺς κα­ταφεύγοντας εἰς σέ,*  ̉Ολυμπία, Θεοδόξαστε.

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον.  Ἦχος δ´.

Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς  ῾Αγίοις Αὐτοῦ. (δίς)

Στίχος: Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυ­μάστωσεν ὁ Κύριος.

Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ῾Αγίοις Αὐτοῦ

῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι  ἡμᾶς …

῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)

῾Ο ῾Ιερεύς: Σοφία, ὀρθοὶ ἀκούσωμεν…

῾Ο Χορός: Καὶ τῷ Πνεύματί σου.

῾Ο ῾Ιερεύς: ̉Εκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν (Κέφ. 21: 12-19)…

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, Δόξα σοι.

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Προσέχε­τε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων˙ ἐπιβαλοῦσιν ἐφ’ ὑ­μᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδό­ντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐ­πὶ βασι­λεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου˙ ἀ­ποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον. Θέτε οὖν εἰς τὰς καρδίαις ὑμῶν μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆ­ναι˙ ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πά­ντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελ­φῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμε­νοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου˙ καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται˙ ἐν τῇ ὑ­πομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, Δόξα σοι.

Δόξα Πατρὶ …

Ταῖς τῆς ̉Αθλοφόρου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξά­λειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν …

Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξά­λειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Εἷτα τὸ Προσόμοιον.  Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι…

Στίχος: Ἐλέησόν με ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα…

Μὴ ἐγκαταλείπῃς με* εἰς τῶν δαιμόνων τὰς χεί­ρας,* ̉Ολυμπία ἔνδοξε,* ἀλλὰ διαφύλαττε τὸν ἱ­κέτην σου˙* θλῖψις συνέχει με,* φέρειν οὐ δύνα­μαι* ἀρχεκάκου τὰ τοξεύματα,* πόρου οὐ κέκτη­μαι,* οὐδὲ ἀνθρωπίνην βοήθειαν˙* πάντοθεν πολεμούμενος* καί παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου.* Μάρτυς τοῦ Κυρίου,*  ἐλπὶς συ καὶ προστάτης τῶν πιστῶν,* μὴ μου πα­ρίδῃς τὴν δέησιν,* τὸ συμφέρον ποίησον.

῾Ο ῾Ιερεύς: Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαὸν σου…

῾Ο Χορός: Κύριε, ἐλέησον (δωδεκάκις)

῾Ο ῾Ιερεύς:  ̉Ελέει καὶ οἰκτιρμοῖς…

῾Ο Χορός:  ̉Αμήν.

Καὶ ἀποπληροῦμεν τὰς λοιπὰς ᾨδὰς τοῦ Κανόνος.

ᾨδὴ ζ’. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Λειτουργοὺς τοῦ ῾Υψίστου,*  ̉Ολυμπία παμμά­καρ, πάντες δεόμεθα* παράσχου ὑγιείαν* τα­πείνωσιν καὶ ῥώσιν,* ἵνα πόθῳ κραυγάζωμεν·* ῾Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν* Θεός, εὐλογητὸς εἶ.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Νικητὰς ἁμαρτίας* τοὺς πιστοὺς σὺ ἀνάδειξον, Θεο­δόξαστε,* λιταῖς σου πρὸς τὸν Κτίστην* δεόμε­θα ἁ­παύστως* διὸ σοι καταφεύγομεν,*  ̉Ο­λυμπία θαυ­μα­στή,* πιστῶν ἡ βακτηρία. 

Δό­ξα Πα­τρὶ…

Θελητὴν τοῦ ἐλέους,* ὃν ἠγάπησας, Μάρτυς ἁ­γνή, δυσώπησον˙* ῥυσθῆναι τῶν πταισμά­των,* ψυχῆς τε μολυσμάτων* τοὺς μετὰ πόθου ᾄδωντας˙* Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν* Θεός, εὐλογη­τὸς εἶ.

Θεοτοκίον.

Θεοτόκε Παρθένε,* πρὸς σε πίστει προσέρχομαι ὁ ἀνάξιος* καὶ χείρας μου σοι αἴρω* καὶ πόθῳ ἀ­νακράζω* ἀποδήμους διάσωσον* ἐκ τῶν χει­ρῶν πει­ραστοῦ* καὶ τῶν αἰρετιζόντων.    

ᾨδὴ η’. Τόν Βασιλέα…

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τὴν ἀνεργίαν* ταῖς σαῖς λιταῖς, μυροβόλε,* ὁ Δεσπό­της τῶν ὅλων ἀπελαύνει* καὶ πιστοῖς παρέ­χει* τα­χέως ἐργασίαν. 

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

Τὴν ἀνομβρίαν* ὁ Λυτρωτὴς καταπαύει* λιταῖς Σου, ̉Ολυμπία θεόφρον,* καὶ πιστοῖς  παρέχει* ἀέρων εὐκρασίαν.

Δό­ξα Πα­τρὶ…

 ̉Αδυναμίας* τῶν μαθητῶν ταῖς λιταῖς σου* θε­ρα­πεύει ὁ Κτίστης ταχέως* καὶ εἰς τοὺς γονέ­ας* χα­ρὰν παρέχει τάχος.

Θεοτοκίον.

 ̉Εκ τῶν ἀνθρώπων* τὴν ἀνασφάλειαν τάχος* ἐκδι­ώκεις,  Παρθένε  Μαρία,*  καὶ  εἰς  τὰς  ψυ­χὰς  μας ἐλπίδαν ἐμφυτεύεις.

ᾨδὴ θʹ. Κυρίως Θεοτόκον.

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

 ̉Αξίωσον ἱκέτην,* μάρτυς  ̉Ολυμπία,* ἀκατακρί­τως λαβεῖν τὴν Μετάληψιν* τῶν μυστηρίων τῶν Θείων,* ἵνα δοξάζω σε. 

῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν

 ̉Αγάπην καὶ εἰρήνην,* ῥώμην καὶ ὑγείαν,* ὑπο­μο­νὴν καὶ πραότητα δίδου ἡμῖν* καὶ τῆς ὀ­σφῦος τὰ ἄλγη* λιταῖς σου ἴασον.  

Δό­ξα Πα­τρὶ…

 ̉Ανάργυρος θεράπων* πάντων τῶν νοσοῦντων* καὶ τῶν πιστῶν βακτηρία* Τριὰς σὲ ἀνέδειξε,*  ̉Ολυμπία μάρτυς,* Θέρμης τὸ καύχημα.

Θεοτοκίον.

 ̉Εξ ὄγκων δυσιάτων* φύλαττε, Παρθένε,* τοὺς σοῦ ἱκέτας δεόμεθα πάντες θερμῶς* καὶ ἐκ παθῶν ἐφαρμάτων* ἡμᾶς προστάτευσον.

Καὶ εὐ­θὺς τά Μεγαλυνάρια

῎Αξιόν ἐ­στιν ὡς ἀ­λη­θῶς,* μα­κα­ρί­ζειν σε τὴν Θε­οτό­κον,* τὴν ἀ­ει­μα­κά­ρι­στον καὶ πα­να­μώ­μη­τον* καὶ Μη­τέ­ρα τοῦ Θε­οῦ ἡ­μῶν.* Τὴν τι­μι­ω­τέ­ραν τῶν Χε­ρου­βείμ,* καὶ ἐν­δο­ξο­τέ­ραν ἀ­συγ­κρί­τως τῶν Σε­ρα­φείμ,* τὴν ἀ­δι­α­φθό­ρως* Θε­ὸν Λό­γον τε­κοῦ­σαν,* τὴν ὄν­τως, Θε­ο­τό­κον,* σὲ με­γα­λύ­νο­μεν.

Χαίροις, μοναζόντων ὑπογραμμὸς* καὶ τῶν  ̉Ορ­θοδόξων ὁ ἀτίμητος θησαυρός.* Χαίροις, τῶν νοσοῦντων* ἀνάργυρος θεράπων* καὶ πάντων τῶν ἐν θλίψει* τὸ καταφύγιον.

Πάντα τὰ αἰτήματα τῶν πιστῶν,* μάρτυς  ̉Ολυ­μπία,* προσαγάγεις σὺ τῷ Θεῷ* καὶ θερμῶς αἰτεῖσαι* ἐκπλήρωσιν των, Κόρη,* εἰς οὖς ὁ πά­ντων Κτίστης* παράχει τάχυστα.

῎Ελαβες μαρτύρια πολλαπλὰ* ἐκ χειρῶν ἀπί­στων,  ̉Ολυμπία θαυματουργέ,* διὸ σε ὁ Πλά­στης* ἀπέδωσε ἀσμένως* τοῦ μάρτυρος τὸν τίτ­λον* τῆς  ̉Εκκλησίας Του.

 ̉Εκ βρέφους ἠγάπησας τὸν Χριστόν,* μάκαρ  ̉Ο­λυμπία,*  ̉Ορθοδόξων ἡ χαρμονή,* διὸ καὶ προ­σῆλθες* ἐν τῇ Μονῇ τῆς Θέρμης* ἔνθα ἀγογγύ­στως* ὡς μάρτυς ὕπνωσας.

Τὴν ῾Ελλάδα σκέπε, θαυματουργέ,*  ̉Ολυμπία μάρτυς,* σοῦ δεόμεθα ταπεινῶς* καὶ ἐκ τῶν κυ­κλοῦντων* αὐτὴν ἐχθρῶν, φωσφόρε,* διάσω­σον λι­ταῖς σου* ταῖς πρὸς τὸν ῞Υψιστον.

Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρί­ου*  ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ῞Αγιοι πά­­ντες,* με­τὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβεί­αν,* εἰς τὸ σω­θῆναι ἡμᾶς.

῾Ο Χορός: Τὸ Τρισάγιον, τὸ Πάτερ ἡμῶν… καὶ ὁ ῾Ιερεύς: ῞Οτι σοῦ ἐστὶν… καὶ τὸ

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

̉Εν Θέρμαις ἐβίωσας ἀσκητικῶς καὶ σεμνῶς* καὶ ἔλαβες, Πάντιμε, ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Χρι­στοῦ* τὴν χλαίναν τοῦ μάρτυρος˙* ὅθεν σὲ  ̉Ολυ­μπία* μετὰ δέους τιμῶμεν* καὶ θερμῶς ἐξαιτοῦ­μεν* ῥῦσαι, Κόρη, ἱκέτας* ἐκ τῶν χειρῶν  τοῦ  βελίαρ,* ἵνα σὲ δοξάζωμεν.

Δέησις ὑπὸ τοῦ ῾Ιερέως καὶ ἐν συνεχείᾳ μικρὰ ̉Απόλυσις. ῾Ο Χορός: Δόξα Πατρὶ … Κύριε, ἐλέησον (τρίς), Πά­τερ, ἅγιε εὐλόγησον. Τῶν  πιστῶν  ἀσπαζομένων  τὰς εἰκόνας  ψάλ­λομεν:

῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου… ῏Ηχος βʹ.

Δέχου παρακλήσεις ἱκετῶν,* δέχου  ̉Ορθοδό­ξων δε­ήσεις* σὺ  ̉Ολυμπία σεμνή,* ἄλλην γὰρ οὐκ ἔ­χομεν* πρὸς τὸν Θεὸν πρεσβευτήν,* οἱ παθῶν ἐμπι­μπλάμενοι* ἀόκνως, φωσφόρε,* σὲ ἐπικα­λούμεθα καὶ ἱκετεύομεν˙* ῾Αγία, τῆς ῾Ελλάδος τὸ κλέος* ῥῦσαι τοὺς ἱκέτας σου τάχος* ἐκ πά­σης περιστάσεως καὶ θλίψε­ως.  

῏Ηχος πλ. δʹ.

Δέσποινα, πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνά­γκης  καὶ θλίψεως.

῏Ηχος βʹ.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆ­τερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Δι̉ εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε  ̉Ιη­σοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

̉ Αμήν